عشق(4)

آدمی که برای دومین بار عاشق می‌شود؛ در هر حالت نادانی بیش نیست:
- اگر اول بار رابطه‌ی عاشقانه‌ی موفقی داشته، حماقت‌بارتر از این چه می‌تواند باشد که آن را رها یا فراموش کند و در هوس عشقی دیگر این دنیای پرآشوب را بکاود.
- اگر در اولین رابطه‌ی عاشقانه‌اش شکست خورده باشد، دیوانگی است که با چنان تجربه‌ی ناکام کننده‌ای باز هم ساده‌لوحانه بپندارد که عشق می‌تواند نجات‌بخش، حیات‌بخش یا بخشنده‌ی هر چیز دیگری باشد. آیین عشق بخشندگی نیست، عشق تنها می‌ستاند.